خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر؛ پرسه در خیابان خاطره‌انگیز

فهرست مطالب

اگر فردی اهل خیابان‌گردی باشد و کلاهش چند باری به تهران افتاده باشد، محال است سری به این خیابان نزده باشد. طولانی‌ترین خیابان خاورمیانه و محصور در چنارهای سربه‌فلک‌کشیده انتظار قدم‌هایمان را می‌کشد. شگفتی‌ها و رازورمزهای نهانش چشم‌های تشنه خیابان‌گردها را می‌طلبد. در این تجربه متفاوت، شهر خوابیده است و ما در دل شب به دل خیابان می‌زنیم. حسن اینکه شبانه به خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر بپردازید، این است گویا در دنیای دیگری سیر می‌کنید. از روزمرگی و دغدغه‌های عادی به دورید و چشمتان تنها جریان زندگی را می‌بیند. هم‌زمان که آرام‌آرام گام برمی‌دارید، غرق در افکار و رویاهایتان می‌شوید. تاریکی شب شما را به روشنایی درون سوق می‌دهد و آن هنگام معجزه رخ می‌دهد، حس رهایی. اگر می‌خواهید شب‌گردی را در خیابان ولیعصر یکی از جاهای دیدنی تهران را تجربه کنید، این مطلب من در نابرو را بخوانید.

تاریخچه خیابان ولیعصر

این خیابان به‌دستور رضاشاه و با هدف پیونددادن کاخ سعدآباد و کاخ مرمر به یکدیگر در سال ۱۳۰۰ و با نام خیابان پهلوی احداث شد. چند سال بعد قسمت بالایی این خیابان سنگ‌فرش شد و در سال‌های بعد با تصویب قانونی در مجلس شورای ملی، مبنی‌بر ساخت و گسترش خیابان‌های تهران، این خیابان قیرریزی و در ادامه آسفالت شد. این خیابان از میدان تجریش تا میدان راه‌آهن کشیده شده است و ویژگی‌‌ای که این مسیر تقریبا ۱۸کیلومتری را از سایر خیابان‌ها متمایز می‌کند، چنار‌های شکوهمندی‌اند که در دو بر خیابان و در طول آن استوار ایستاده‌اند.

چنارهایی که تعداد آن‌ها اکنون به ۸۰۰۰ اصله می‌رسد. تا سال ۱۳۲۰ این خیابان فقط مختص درباریان و نظامیان بود و در شهریور آن سال حالت عمومی یافت. کم‌کم از برهنگی خارج شد و با ساخت کافه‌ها و رستوران‌ها و ویلا‌ها شکل امروزی‌تری به خود گرفت. پارک‌های بزرگ ساعی و ملت، میدان ولیعصر و تئاتر شهر از مکان‌های مشهور این خیابان‌اند. پس از انقلاب برای مدتی کوتاه نام این خیابان به «مصدق» تغییر یافت و درنهایت ولیعصر نام گرفت. در دی ۱۳۹۰ این خیابان ثبت ملی شد.

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

راه‌های دسترسی به خیابان ولیعصر

از شمال، میدان تجریش و از جنوب، خیابان شوش و میدان راه‌آهن مسیرهای دسترسی به خیابان ولیعصرند. مسیرهای مهمی با خیابان ولیعصر در تقاطع‌اند که می‌توان به خیابان‌های انقلاب، امام خمینی، کشاورز، کریمخان زند و جمهوری اشاره کرد. همچنین بزرگ‌راه‌های همت، نیایش، مدرس، حقانی و رسالت از این خیابان می‌گذرند. خط هفت اتوبوس BRT تهران از ایستگاه میدان راه‌آهن تا ایستگاه میدان تجریش در خیابان ولیعصر قرار دارد و دسترسی به تمام آن را بسیار راحت کرده است. این خط در سه ایستگاه شهید افشار، چهارراه ولیعصر و مولوی به ترتیب به خط‌های چهار، یک و دو متصل می‌شود. همچنین ایستگاه پایانه تجریش کنار خط یک متروی تهران و چهارراه ولیعصر در کنار خط سه متروی تهران واقع شده‌اند. ایستگاه‌های متروی تئاترشهر، تجریش، میدان ولیعصر و راه‌آهن ازجمله ایستگاه‌هایی‌اند که به خیابان ولیعصر دسترسی دارند.

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

دوست‌داران این خیابان زیبا می‌دانند که خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر می‌تواند چقدر لذت‌بخش باشد. آخر شب است و آغاز ماجراجویی خیابانی ما.

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

ایستگاه اول: تجریش

اگر بخواهید خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر را آغاز کنید، می‌توانید با استفاده از خط یک مترو و آخرین قطارها، خود را به ایستگاه تجریش برسانید و با ۱۰ دقیقه پیاده‌روی به ابتدای خیابان ولیعصر برسید. در این پیاده‌روی ۱۰دقیقه‌ای از میان دست‌فروشان تجریش عبور می‌کنید و این جنب‌وجوش شبانه شهر اشتیاقتان را دو‌چندان می‌کند. از دیدنی‌های تجریش، بازار بزرگ تجریش است؛ اما بازار تعطیل است و شب‌هنگام این اجازه را نمی‌دهد که لذت بازارگردی را هم تجربه کنید.

کمی جلوتر، امامزاده صالح قرار دارد که از نوادگان امام موسی کاظم (ع) است و بنای آن به ثبت ملی نیز رسیده است. یکی از جاذبه‌های این امامزاده چنار ۸۰۰ساله‌ای بود که به‌علت خشک‌شدن، آن را قطع کردند. تا نیمه‌های شب امکان زیارت اما‌مزاده صالح وجود دارد. معماری این بنا به سده هفتم و هشتم هجری بازمی‌گردد. دیوار‌های قطور و بنای چهارگوش از ویژگی‌های ساختاری آن است. صحن بزرگ و منحصربه‌فردش، شکوه خاصی به آن داده است. کمی جلوتر ماجراجویی اصلی آغاز می‌شود، میدان تجریش، خیابان ولیعصر.

ایستگاه دوم: باغ فردوس

پس از یک‌ربع پیاده‌روی و در حیرت‌ماندن از دیدن درختان چنار با نورپردازی چشمگیر و رنگارنگ و دل‌فریب به باغ فردوس می‌رسید؛ بنایی تاریخی و ارزشمند به‌جامانده از دوران قاجار که به‌دست یکی از درباریان آقا محمد خان قاجار، یعنی «حسین علی خان معیرالممالک» ساخته شده است که به باغ فردوس مشهور است. فضای سبز و آب‌نمای زیبایی که در برابر این بنا قرار دارد، آن را دل‌انگیزتر می‌کند. مساحت باغ ۲۰۰۰۰ مترمربع است و عمارت آن در سه طبقه و زیرزمین با زیربنای ۱۰۰۰ مترمربع بنا نهاده شده است. شیب زمین این باغ از شمال غربی به جنوب شرقی است و شیب زیاد آن باعث شده است که کف طبقه اول بنا با قسمت جنوبی باغ و سقف آن با قسمت شمالی باغ هم‌سطح شوند.

گچ‌بری‌های ظریف که ستون‌های گرد و قطور را منقش کرده‌اند، ازجمله ویژگی‌های عمارت باغ فردوس‌اند. در سال ۱۳۵۰ ساختمان این باغ به مرکز فرهنگی و هنری و نمایشگاهی تبدیل شد و پس از انقلاب نیز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اختیار آن را در دست گرفت. در مرداد ۱۳۷۶ این عمارت به‌عنوان اثری ملی به ثبت رسید. از سال ۱۳۸۱ موزه سینما در این باغ افتتاح شد. فضای سرسبز جلوی این عمارت محلی است برای بساط دست‌فروشانی که وسایل و زیورآلات دست‌ساز می‌فروشند و نوازندگان خیابانی که گهگاهی دل مردم را شاد می‌کنند و فضای باطراوت و شادی را رقم می‌زنند.

ایستگاه سوم: پارک ملت

باغ فردوس را پشت‌سر بگذارید و خود را دوباره به جریان خیابان بازگردانید. هرچه بیشتر از تجریش فاصله می‌گیریم، از هیاهو و شلوغی خیابان کاسته می‌شود و آرامش پیاده‌روی در میان چنارها دل‌ها را فرامی‌گیرد. پس از حدود سه کیلومتر به پارک ملت می‌رسیم. این پارک با نام پارک «شاهنشاهی» در دو فاز در سال های ۱۳۴۷ و ۱۳۵۳ احداث شد. معماری این پارک به‌سبک پارک‌های انگلیسی است. پارک ملت از پارک‌های بزرگ و محبوب شهر تهران محسوب می‌شود، با گونه‌های گیاهی بسیار و متفاوت مانند نارون، بید مجنون و اقاقیا. به‌تناسب بزرگی، امکانات و تفریحات این پارک نیز زیاد و متنوع‌اند. دریاچه‌ای در گوشه پارک ساخته شده است، همراه با رقص آب و موسیقی و نورپردازی که برای علاقه‌مندان به آب بسیار دل‌پذیر است.

مسیرهای زیاد و متقاطع، فضای خوبی را برای طرف‌داران پیاده‌روی مهیا ساخته‌اند. باغ‌وحش کوچک مرکز پارک آن را از سایر قسمت‌ها متمایز می‌کند. این باغ‌وحش کوچک قفس پرندگان و حیواناتی مانند گوزن و قوچ دارد. در سمتی دیگر از پارک، پردیس سینمایی ملت با پنج سالن وجود دارد که انتخاب فیلم را آسان‌تر کرده‌اند و بهشت فیلم‌دوستان به شمار می‌روند. در قسمت شرقی این پارک می‌توان کافه‌ها و غذاهای فوری را پیدا کرد و دلی از عزا درآورد. از امکانات دیگر پارک می‌توان به وسایل ورزشی و پارک‌های بازی کودکان اشاره کرد. حال‌وهوای پارک ملت در شب متفاوت است. اگر حس می‌کنید به خلوت‌کردن احتیاج دارید تا کمی با خودتان حرف بزنید و درددل کنید، شب‌های ملت را دریابید؛ سکوت و تاریکی‌اش تنهایی شما را می‌طلبند.

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

ایستگاه چهارم: توانیر

حال که شب کار خودش را کرده است و سکوت، روح را آرام ساخته، دیگربار به دل تاریکی بازمی‌گردیم و به قدم‌ها پناه می‌بریم. پس از یک ساعت پیاده‌روی به محله توانیر می‌رسید. حالا باز برای مدتی ولیعصر را تنها بگذارید و ماجراجویی کوچکی را در کوچه‌پس‌کوچه‌‌های این محله آغاز کنید. کوچه‌هایی با شیب‌های زیاد، بن‌بست‌هایی که گاهی به پله‌های سنگی دلربایی ختم می‌شوند که نقاشی‌های چشم‌نوازی روی آن‌ها خودنمایی می‌کنند و حسی متفاوت را رقم می‌زنند. درختان بازهم نقش مهمی دارند و به‌خوبی در این محله جا افتاده‌اند. منظره‌های زیبایی در این محله از غرب تهران دیده می‌شوند. کمی کنجکاوی و سرک‌کشیدن شما را به منظره جالبی از برج میلاد می‌رساند.

دیوارنویسی‌ها و نقش‌های تزیینی در خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر گهگاه چشم را خیره می‌کنند و حس مدرنیته را در شما به‌وجود می‌آورند. این محله از محلات بالا‌شهر تهران محسوب می‌شود و قیمت خانه نیز در آن بیشتر از محله‌های پایین‌تر از خود است. آن‌قدرها هم که فکر می‌کردیم، شهر خفته نیست. در نقاط مختلفی از خیابان، کارگران شهرداری را می‌توان مشاهده کرد که کارهای مختلفی انجام می‌دهند، از قطع درختان خشکیده و جایگزینی آن‌ها تا ساخت پل‌ها و تعمیر آسفالت خیابان و کوچه‌ها.

خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر

ایستگاه پنجم: میدان ولیعصر

پنج کیلومتر پایین‌تر در تقاطع خیابان‌های ولیعصر و کریم‌خان و کشاورز، میدان ولیعصر قرار دارد. نام پیشین این میدان «ولیعهد» بوده است. سه سینمای آفریقا، قدس و استقلال در اضلاع این میدان قرار دارند. این میدان ابتدا مانند اکثر میدان‌های شهر، آب‌نمایی معمولی و فضای سبزی در اطراف آن بوده‌اند. در اواخر دهه ۸۰ کار بازسازی این میدان آغاز شد و درنهایت در سال ۱۳۹۵ پلازای میدان ولیعصر در هفت طبقه با دسترسی به دو خط متروی سه و شش افتتاح شد. وجود اغذیه‌ها و مراکز مهم تجاری و قرارداشتن در کانون سه خیابان مهم شهر و نیز دسترسی‌های جدید، این میدان را به یکی از میدان‌های پراهمیت تبدیل کرده‌اند. البته بنرهای میدان ولیعصر که مقابل دانشکده خبر قرار گرفته‌اند، یکی دیگر از شاخصه‌های جدید این میدان‌اند که در نوع خودش زیبا هستند.

ایستگاه آخر: تئاتر شهر

قدم آخر و شاید شکوهمندترین قدم، تئاتر شهر است. معماری بی‌نظیری که شب و نور، شکوه آن را دو چندان می‌کنند. بنایی که در سال ۱۳۴۶ و در مدت پنج سال به بهره‌برداری رسید. تقاطع خیابان‌های انقلاب و ولیعصر میزبان هنرهای نمایشی خیابانی است، از معرکه پهلوان‌ها بگیرید تا روحوضی‌ها و تعزیه‌ها. سنگ‌فرش‌های تئاتر شهر بافت یکتایی به آن می‌دهند و پارک دانشجو که در همسایگی آن قرار دارد، در این شلوغی و هیاهو و سروصدا محل آرامش است.

ایستگاه متروی تئاتر شهر، خط سه و چهار مترو را به هم وصل می‌کند و مغازه‌ها و دستفروشی‌های زیرزمینی‌اش دیدنی‌اند. چهارراه ولیعصر کافه‌های زیادی دارد که سیاحت از آن‌ها درصورتی‌که جیبتان پر باشد، خالی از لطف نیست. از کافه‌های خوب می‌توان به کافه لمیز اشاره کرد. با رسیدن به تئاتر شهر، کم‌کم شب نفس‌های آخرش را می‌کشد. آرام‌آرام شهر بیدار می‌شود و روزمرگی دوباره جریان می‌یابد. ماجرای ما در خیابان گردی از تجریش تا تئاتر شهر به پایان رسیده است؛ اما ماجراجویی‌ها ادامه خواهند داشت.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *