آیین و زیارت

امامزاده صالح تهران؛ قلب معنوی تجریش

فهرست مطالب

از گذشته تا هر وقت که عمرمان به زندگی باشد خاطره‌هایی از گل‌دسته‌ها داریم. خاطره‌هایی از صدای اذان که میان شلوغی‌ها آرامشی بی‌نظیر برایمان رقم می‌زند. در میان شلوغی تجریش و میان صدای فروشندگانی که تعریف اجناس‌شان را می‌کنند، لابه‌لای مردمی که با عجله به دنبال زندگی می‌دوند، ناگهان دیوارهای آجری مشبک که با کاشی‌های تذهیب‌کاری تزیین شده‌اند نظرتان را جلب خواهد کرد. مناره و گنبدی که خبر از مکانی مقدس دارد. از در ورودی که عبور کنید انگار وارد جزیره‌ای به دور از این جهان شدید.

جزیره‌ای با زن‌هایی که چادرهای سفید گل‌گلی بر سر دارند. محلی که از شلوغی و دغدغه‌های بیرونش هیچ خبری نیست. صدای قرآن است و زمزمه مردمی که دعایی زیر لب دارند و گاهی کسی با لبخند به سمت‌تان می‌آید و کیسه نمک و یا آجیل مشکل‌گشا در دست‌تان میگذارد و التماس دعا می‌کند. این‌جا امامزاده صالح تهران، جایی به دور از تمام دغدغه‌های جهان است پس با من در نابرو همراه شوید تا بیشتر با مکان‌های دیدنی تهران آشنا شویم.

امامزاده صالح تهران

فضای روحانی امامزاده صالح

ورودی امامزاده با چارچوب‌های آجری مستطیل و مربعی تشکیل شده که درهای طاق مانندی را در خود جای داده‌اند. در اصلی میان چارچوب وسطی قرار دارد که بالای نمای آجری آن، ساعتی قدیمی و بزرگ نصب شده است. از میان طاق چوبی، دو مناره بلند قامت سر کشیده‌اند که با رنگ فیروزه‌ای جلوه‌ بسیار زیبایی به خود گرفتند. مساحت امامزاده حدودا سه هزار متر مربع است و مساحت زیربنا ۴۲۲ هزار و ۵۰ متر مربع است. سمت راست ورودی، محل تهیه چادر برای بانوان است.


زمان زیارت و بازدید از اذان صبح تا نیمه شب است. دسترسی با مترو، بی آرتی، تاکسی و ماشین شخصی ممکن است.

پر از چادرهای سفید با باغی از گل‌ها که اگر بدون برنامه‌ریزی قبلی به امامزاده صالح آمدید بتوانید وارد شوید. چند ردیف پله با مرمرهای سفید و نرده‌های استیل بعد از ورودی وجود دارد که چهره‌ای مدرن به این مکان مذهبی، تاریخی بخشیده. بعد از پله‌ها به محوطه اصلی امامزاده می‌رسید. امامزاده چند ورودی دیگر دارد که سه تای آن‌ها اصلی است.

از جمله درهای شمالی و شرقی که به بازار تجریش باز می‌شود و در غربی که به ایستگاه‌های اتوبوس تجریش باز می‌شود. در اعیاد و شهادت‌ها مردم زیادی به امامزاده صالح تجریش می‌آیند و هر کسی از مسیری که به آن عادت کرده وارد می‌شود. در روزهای معمولی هم مردمانی را می‌بینید که هر کس در حال و هوای خود در صحن قدم برمی‌دارد و دعایی می‌خواند. نزدیک رواق ورودی آقایان آرامگاه چند شهید گمنام وجود دارد که همیشه پر از گل‌ و گلدان‌هایی به یاد جوانی پرپر شده آن‌ها است. رواق اصلی امامزاده صالح تجریش که بزرگ‌ترین طرح گوشواره بنا را دارد، با لوستری بزرگ و نورانی تزیین شده است.

امامزاده صالح تهران

امامزاده چهار رواق دارد که دوتا زنانه و دوتای دیگر مردانه است. سمت چپ، رواق حضرت معصومه، ورودی خواهران است. یکی از زیبایی‌های داخل بنای امامزاده آینه کاری سرتاسری فضای داخلی است که حدودا 12 سال پیش به دست هنرمندان آینه‌کار انجام شد، همچنین درهای چوبی قدیمی که معرق کاری شده‌اند. لوسترهای شیشه‌ای که از سقف آویزان هستند جلوه بیشتری به مقرنس‌های بنا می‌دهد.

معماری ساختمان امامزاده با دیوارهای قطور، طاق‌ها و طرح چارگوشه‌ای خبر از این دارد که بنای اصلی از سده‌های هفت و هشت هجری که دوره ایلخانی نامیده می‌شد به جامانده است. اما ضریح نقره‌ای امامزاده صالح که محل شفاعت است و دعای حاجتمندان؛ مستطیلی شکل است و نوری سبز رنگ آن را روشن می‌کند و صندوقچه چوبی در مرکز آن قرار دارد که با پارچه‌ ترمه رویش را پوشانده‌‌اند.

امامزاده صالح تهران

امامزاده صالح در مسیر تاریخ

این آرامگاه متعلق به صالح پسر امام موسی کاظم(ع) است. برادر امام هشتم امام رضا(ع). بر اساس روایتی این زیارتگاه محل دفن سر امامزاده صالح است و بدن ایشان در مقبره‌ای با همین نام (واقع در میدان عالی قاپو اردبیل) به خاک سپرده شده است. صحن و حیاط امامزاده قبلا قبرستان عمومی بود که تقریبا از 25 سال پیش تبدیل به صحن و محوطه اصلی شده و این گورستان از بین رفته است.

بر اساس آن‌چه به دست آمده در امامزاده صالح، کتیبه ای به سال ۷۰۰ قمری وجود داشته که در تعمیرات و تغییر ورودی بنا از بین رفته است که این زمان، هم دوره با پادشاهی غازان خان بود. در محوطه امامزاده صندوقی چوبی قرار دارد که گویا از اواخر صفوی یا افشار به جا مانده است؛ اما ضریح نقره‌ای آن، که قسمت‌های شرقی، شمال شرقی و شمال غربی آن مشبک است از جنس نقره است.

قسمت جنوبی مشبک و چوبی است و مرحوم آقای میرزا سعیدخان وزیر امور خارجه اواخر قاجار آن را وقف امامزاده کرده است. در کتیبه‌ای خشتی، تاریخ بازسازی ساختمان اصلی، سال 1210 گفته شده و اسم فتحعلی شاه در این کتیبه بوجود دارد. حتی ساعت روی برج داخل امامزاده هم وقف از طرف معیرالممالک است که حسین‌قلی‌خان قاجار یکی از برادران فتحعلی شاه آن را تهیه کرده است. حتما از چنار هشتصد ساله امامزاده صالح شنیده‌اید که اکنون خبری از آن نیست! این درخت کهن‌سال و عظیم تا سال 1379در محوطه امامزاده زندگی می‌کرد، اما به دلیل نشست قنات زیر امامزاده درخت آسیب جدی دید؛ به همین خاطر با مجوز میراث فرهنگی قطع شد. بنای امامزاده از سال 1351 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

مسیر دسترسی

آدرس: تهران، ضلع جنوب شرقی میدان تجریش

زمان زیارت و بازدید از اذان صبح تا نیمه شب است. دسترسی با مترو، بی آرتی، تاکسی و ماشین شخصی ممکن است. با مترو می‌توانید سوار قطار خط یک شوید و در ایستگاه نهایی تجریش پیاده شوید و با پیاده‌رویی حدودا پنج دقیقه‌ای و گذر از بازار سنتی تجریش به امامزاده برسید. با بی آرتی خط هفت را سوار شوید و به سمت تجریش بروید. دقیقا در مقابل در اصلی امامزاده پیاده خواهید شد. با تاکسی در میدان ولیعصر می‌توانید سوار تاکسی‌های تجریش شوید و در میدان تجریش پیاده شوید، در حالی که از دور گنبد امامزاده را خواهید دید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن