طبیعت گردی

دره عشق چهارمحال و بختیاری؛ تجربه عاشقی در یک نگاه

در گوشه و کنار سرزمین زیبایمان مناظر بکر و دست نخورده‌ای وجود دارد که کلمات قدرت توصیف زیبایی آن‌ها را ندارند. دره عشق یکی از همان مناطق است. به‌راستی نام دره عشق برای این دره‌ پر از عشق و ماجرا بهترین نام به‌نظر می‌آید. بی‌شک هرفردی که این دره را ببیند و طبیعت آن را کشف کند، عاشق آن خواهد شد. اگر به طبیعت گردی علاقه دارید، همراه من باشید تا در این مطلب در نابرو با دره عشق بیشتر آشنا شوید.

چگونه به دره عشق بروید؟

وقتی اسم طبیعت گردی و کمپینگ می‌آید، همه‌ی ذهن‌ها به سمت شمال می‌رود. غافل از آنکه مرکز ایران بهشت گمشده‌ای دارد که ما باید آن را کشف و تجربه‌ کنیم. اگر زیبایی‌ها و طبیعت استان چهارمحال و بختیاری بیشتر از شمال ایران نباشد، کمتر از آن هم نیست. دره عشق هم یکی از زیبایی‌های این استان به‌شمار می‌آید که به عشق در یک نگاه معنا بخشیده است. طبق آخرین تقسیمات سیاسی، این دره در شهرستان کیار قرار دارد.

دره عشق

هرجای ایران که هستید برای رسیدن به این دره، باید به جاده شهرکرد-ایذه بروید. این جاده از پرپیچ‌وخم‌ترین وخطرناک‌ترین جاده‌‌های ایران است. جاده شهرکرد-ایذه با انبوهی از درختان بلوط در دامنه زاگرس قرارگرفته ‌است. بعد از شهر ناغان به روستای دوپلان می‌رسید. پیشنهاد می‌کنم مدتی در این روستا به گشت‌وگذار بپردازید و از پل سیمی آن دیدن کنید. اگر خوش‌شانس باشید، شاهد عبور عشایر کوچ‌نشین آن منطقه هم خواهید بود. همچنین می‌توانید در این منطقه بانجی جامپینگ را تجربه کرده و رودخانه خروشان را تماشا کنید.

این روستا و مسیر پیش روی شما امکانات رفاهی چندان زیادی ندارند؛ بنابراین سعی کنید وسایل موردنیازتان را در شهر ناغان تهیه کنید. همچنین برای ادامه مسیر بهتر است پول نقد همراه داشته باشید. بعد از گردنه باجگیران، مسیر را به سمت روستاهای جوزستان و دورک ادامه دهید تا به منطقه دره عشق برسید. در این منطقه روستاهای پوراز، برنجکان، دورک، دره عشق، دره بید و دره یاس قرار دارند. شما می‌توانید از همه آن‌ها بازدید کنید. همچنین در این مسیر شما شاهد خانه‌های روستایی با معماری خاص و سیاه چادر‎‌های عشایر خواهید بود.

دره عشق

داستان دره عشق چیست؟

مادربزرگ‌ها و پیرهای منطقه داستان دره عشق را چنین تعریف کرده‌اند: دو جوان عاشق در دو سمت رودخانه دلباخته هم شده بودند. زمانی که هیچ راه ارتباطی برای رسیدن لیلی و مجنون داستان وجود نداشت، آ‌ن‌ها تصمیم می‌گیرند داخل رود بپرند و به وصال هم برسند. قصه عشق این دو جوان هم با مرگ آن‌ها به پایان می‌رسد. البته این داستان هیچ منبع و سندیتی ندارد. داستان عشق دو جوان تنها افسانه‌ای است که بین اهالی گفته می‌شود.

طبیعت زیبای دره عشق

طبیعت چهره‌ای هزار رنگ دارد. گاهی به شکل رودهای خروشان، گاهی در قالب جنگل‌های سربه‌فلک‌کشیده، گاهی هم به شکل آبشارهای زیبا نمایان می‌شود. دره عشق را می‌توان تلفیقی از همه این زیبایی‌ها و چهره‌ها دانست. این دره از برخورد دو صفحه بزرگ ایران-عربستان به‌وجود آمده است. دره عشق محل گذر مهم‌ترین رودخانه استان یعنی رود کارون هم است. وجود آبشاری با بلندای بیش از 100 متر و آبی زلال و گوارا باعث شده زیبایی دره عشق دوچندان شود. آب این آبشار به تصفیه نیاز نداشته و قابل‌شرب است. بدون‌شک صدای خروشان آب که با سرعت از میان دره عبور می‌کند، شکوه کوه‌ها و سرسبزی منطقه، زیبایی و جاذبه دره عشق را برای شما دوچندان خواهد کرد.

دره عشق

کوه‌های سبزکوه و لجی سمت شمال‌شرقی دره و کوه بزمنی وکرکنجی در جنوب‌غرب با دامنه‌های تند و پرتگاه‌های فراوان این دره را به‌وجود آورده‌اند. بنابراین کنار همه زیبایی‌هایی که می‌بینید، باید مواظب مسیر تردد پرخظر هم باشید.

چه زمانی به این دره سفر کنید؟

ارتفاع کم کناره‌های رودخانه و تغییرات بسیار زیاد در بافت منطقه، باعث شده آب‌وهوای این دره در بخش‌های مختلف آن تفاوت‌های زیادی با هم داشته باشد. به‌همین دلیل می‌توانید از آب‌وهوای گرم تا آب‌وهوای سرد را در فاصله حدود دو تا سه هزار متری از دره عشق تجربه کنید.

دره عشق در هر فصل زیبایی‌های خاص خودش را دارد؛ اما طبیعت بکر و سرزندگی منطقه در فصل بهار بسیار بیشتر از سایر ماه‌های سال است. بنابراین می‌توان گفت بهترین زمان سفر به این منطقه، بهار است. البته درصورتی‌که از طبیعت خزان‌زده لذت می‌برید، می‌توانید در نیمه دوم سال هم به این دره سفر کنید. پیشنهاد می‌کنم در سفر به دره عشق طبیعت گردی، کوهنوردی، ماهیگیری و رفتینگ را تجربه کنید.

دره عشق

پیشنهاد‌های من برای شما

پیشنهاد می‌کنم برای سفر به این دره اردیبهشت یا آبان را انتخاب کنید. در اردیبهشت این دره به معنای واقعی کلمه، به بهشت تبدیل می‌شود. در آبان همه درختان انار به بار نشسته و منظره زیبایی را به‌وجود می‌آورند. علاوه‌بر آن در پاییز جشنواره‌ اناری هم در روستای دورک برگزار می‌شود. در این جشنواره مردم روستا محصولات خود را به فروش می‌گذارند. همچنین آیین یا رسم‌ورسوم مختلفی در این جشنواره اجرا می‌شود که بازدید از آن خالی از لطف نیست.

چهارمحال و بختیاری بهشت بوم گردی است؛ اما هنوز به تلاش فراروان برای رسیدن به آن نیاز دارد. اطلاع‌رسانی برای بومیانی که فرهنگشان آماده مواجه شدن با توریست نیست، رفع مشکلات زیر ساختی که تردد و گشت‌وگذار را برای مسافران سخت می‌کند و تهیه بستری برای اقامت ساده در این منطقه از جمله نیازمندی‌هایی است که باید به آن پرداخت.

هنگام حضور در این مناطق نظم و فرهنگ اهالی و بومیان را مختل نکنید و هماهنگ با عرف آن جامعه رفتار کنید. برای اقامت در این منطقه هم می‌توانید به اقامتگاه بوم‌گردی سایدا در شهر کوچک و ییلاقی ناغان بروید. همچنین درصورتی‌که با لیدر محلی هستید، می‌توانید محل مناسبی را برای کمپ پیدا کنید و سفر بی‌نقصی برای خود بسازید. اگر شما هم به این منطقه سفر کرده‌اید، تجارب خود را از حضور در این منطقه با مخاطبان نابرو به اشتراک بگذارید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن