طبیعت گردی

روستای امامه تهران؛ روستای کمتر شناخته شده اطراف پایتخت

فهرست مطالب

چند وقتی است که طبیعت‌گردی و لذت بردن از آن بیشتر از قبل برایمان مهم شده است. در واقع زندگی ماشینی، دود و ترافیک، باعث شده دلمان بخواهد از شلوغی شهر فاصله بگیریم، از زیبایی‌های طبیعی لذت ببریم و بتوانیم راحت نفس بکشیم. روستای امامه در هر فصلی، دلربایی‌های خاص خودش را دارد؛ اما در این مطلب میخواهم بیشتر به توصیف زمستان و برنامه‌های زمستانی در این روستا بپردازم. راجع به بقیه فصل‌ها نیز، مطالب دیگری خواهم نوشت. در ادامه، علاوه‌بر برنامه گردش، به اطلاعات کلی که درباره روستای امامه تهران  و دیدنی‌های تهران دارم، اشاره خواهم کرد.

در این مقاله از نابرو می‌خواهم از روستایی ییلاقی که برای من، تبدیل به یک فضای هیجان‌انگیز پر از جاذبه شده است بگویم. با من همراه باشید تا یک سفر جذاب و کوتاه به این روستای زیبا داشته باشیم.

چطور به روستای امامه برسید؟

اول از همه باید خودتان را به جاده لشگرک برسانید. بعد از گذر از پیچ و خم جاده باید به سمت زربند، رودک، اوشان و درنهایت جاده اوشان-فشم بروید. حدود پنج کیلومتری جاده تهران-شمشک و نرسیده به فشم یک دوراهی وجود دارد که تابلوی روستای امامه در آن‌جا به چشم می‌خورد. حالا یک راه ماشین‌رو، دور دامنه جنوبی رشته‌کوه‌های البرز، به نام جاده امامه پیش روی‌ شما است.

روستای امامه، شامل دو آبادی کنار هم، به نام‌های امامه بالا و امامه پایین است. محلی‌ها و کسانی که این اطراف را میشناسند، با واژه‌ی بالا محله و پایین محله به خوبی آشنا هستند. بعد از گذراندن چند کیلومتر از پیچ و خم جاده، یک دوراهی دیگر وجود دارد که جدیدا بر سر این دوراهی یک بلوار کوچک ساخته شده است. وقتی اولین جاده فرعی را به سمت راست بپیچید، این راه، شما را به پایین محله خواهد برد و اگر راه مستقیم را ادامه دهید، به بالا محله می‌رسید.

روستای امامه تهران

بهترین فصل برای بازدید از روستای امامه

آب و هوای روستای امامه تهران معمولا در بیشتر روزهای سال خنک و سرد است. فصل بهار، سرمای زمستان را به همراه دارد. فصل پاییز هم به نوعی شروع زمستان است و هوا رو به سردی می‌رود. در فصل زمستان هم که با یک روستای سفیدپوش مواجه خواهید شد.

بهترین فصل برای بازدید از این روستای جذاب، تابستان است. چرا که هوا در بهترین حالت است؛ نه گرم و نه سرد؛ هوایی مطبوع با نسیمی خنک. علاوه بر آن، میوه‌های خوش آب و رنگ تابستانی مثل آلبالو، گیلاس، گلابی، آلوچه، زردآلو و … زینت‌بخش درختان است.

موضوع دیگری که وجود دارد این است که کوه‌نوردی و اتراق کردن در کنار رودها در فصل تابستان امکان‌پذیر است. اما با همه این‌ها روستای امامه در سایر فصل‌ها دارای جاذبه‌های دیگری است که گردشگران را به آن‌جا می‌کشاند.

امامه پایین یا امامه بالا؟

امامه پایین یا پایین‌محله، بافت تاریخی‌تر و قدیمی‌تری نسبت به بالا محله دارد. به نظر من، برای یک طبیعت‌گردی روستایی، امامه پایین پیشنهاد مناسب تری است. چون امامه بالا پر از خانه و مغازه‌های جدید شده و کمی از جذابیت‌های تاریخی‌اش را از دست داده و برای کسانی که به دنبال مناطق ناب هستند، شاید اوایل روستا جذاب نباشد. اما برای یک گردش تابستانی، پر از مناطق هیجان‌انگیز و گاهی صعب‌العبور است که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت. نکته‌ دیگر این است که بالا محله شانس زیادی برای برف بازی به شما نمی‌دهد.

تابستان‌های امامه پایین، در رودخانه گیدر و باغ‌های متعدد این روستا خلاصه می‌شود. پِیدیم، زیارت و … از باغ‌های معروف این روستا هستند که باید برای رسیدن به آن‌ها از اهالی کمک بگیرید.

رودخانه گیدر که تقریبا در اوایل روستاست، راه ماشین‌رو هم دارد. اما بهتر است در اواسط آبادی از ماشین پیاده شوید و قدم‌زنان به سوی رودخانه بروید. در ضمن گیدر در زمستان قابل بازدید نیست. چون هم برفِ زیاد کار را سخت می‌کند، هم از لحاظ وجود حیواناتی مثل گرگ خطرناک است. ولی گرگ‌ها در تابستان به کوه می‌روند و منطقه برای آب‌بازی تابستانی، کاملا آماده می‌شود. (تصویر رودخانه گیدر)

روستای امامه تهران

اگر جاده فرعی که قبل‌تر به آن اشاره کردم، یعنی جاده روستای امامه پایین را حدود یک کیلومتر طی کنید، به محلی دنج می‌رسید. اوایل جاده، تنگ و باریک است با کوه‌های برفی که تقریبا به کنار جاده چسبیده‌اند. اما بعد از حدود یک کیلومتر، کوه‌ها عقب رفتگی دارند و یک فضای زیاد و نسبتا هموار، برای برف‌بازی و لذت بردن از سکوت زمستان ایجاد شده که عکس نمی‌تواند گویای لذت آن باشد؛ البته کمک‌تان می‌کند که بدانید در راه به دنبال چه جایی بگردید. ارتفاعات این‌جا بیشتر شبیه تپه‌اند و جلوی آن‌ها، به اندازه‌ای که بتوانید بساط پیک‌نیک را روی برف پهن کنید و بازهم کنارتان کلی فضای خالی برای برف بازی باشد، وجود دارد.

اینجا جایی است که می‌شود با آرامش روی برف‌ها خوابید و از سفیدی مطلق لذت برد. یا حتی اگر می‌خواهید برای تجربه‌ای هیجان‌انگیز از شهر خارج شوید، می‌توانید با تیوپ به دل برف بزنید تا  تفریح‌تان، عالی‌تر شود. چون‌ می‌توانید روی کوه‌های کم شیب پیست درست کنید و با سر خوردن از بالا تا پایین تپه‌های برفی، لذت ببرید.

روستای امامه تهران

دیدنی‌های امامه بالا

امامه بالا، حداقل در بخش‌های ابتدایی روستا، بافتی نزدیک به بافت شهری پیدا کرده است. اما با پیاده‌روی در مسیر، به جز این‌که از دیدن آسمان صاف و خوش‌رنگ لذت می‌برید، هوای پاکی تنفس کرده‌اید، آدم‌های جدید و روابط اجتماعی را می‌بینید که شاید هیج جای دیگری مثل آن را پیدا نکنید. پس تا می‌توانید از روستا و آدم‌هایش، چیزهای جدید استخراج و کشف کنید و ببینید که چقدر یک جای به ظاهر معمولی می‌تواند جالب باشد.

اگر از ابتدای روستا و جایی که مغازه‌ها را می‌بینید، کنار جاده اصلی شروع به پیاده‌روی کنید، با طی کردن حدود ده دقیقه، یا حدود پانصد متر، یک دوراهی می‌بینید که اگر راه سمت راست را ادامه دهید، به میدان روستا با زمین‌های سنگ‌فرش شده‌ می‌رسید که در اطراف آن کتابخانه محلی، سوپر و راهی به طرف کوچه باغ‌های امامه هست. به گفته پدربزرگم، اسم این میدان، بیش از صدسال پیش «خاکسّر بابو» بوده است. دلیل این نام‌گذاری هم این است که این ناحیه در آن زمان‌، قبرستان بوده و حتی اگر الان آن‌جا را حفاری کنند، قبرها دیده می‌شوند.


اینجا جایی است که می‌شود با آرامش روی برف‌ها خوابید و از سفیدی مطلق لذت برد. یا حتی اگر می‌خواهید برای تجربه‌ای هیجان‌انگیز از شهر خارج شوید، می‌توانید با تیوپ به دل برف بزنید تا  تفریح‌تان، عالی‌تر شود. چون‌ می‌توانید روی کوه‌های کم شیب پیست درست کنید و با سر خوردن از بالا تا پایین تپه‌های برفی، لذت ببرید.

از زمانی هم که ماشین وارد روستا شده، اسمش به «ایستگاه» تغییر پیدا کرده؛ چون محل ایستادن ماشین‌هایی شده که خانه‌شان در آن اطراف است، قصد خرید دارند، مغازه‌دار هستند و یا اینکه میخواهند راهشان را به سمت امامزاده «شاهزاده حسین» که می‌توان از کوچه ضلع شمالی میدان به آن راه پیدا کرد، ادامه دهند.

به طور کلی اواسط بهار تا نیمه پاییز مناسب‌ترین فصول برای بازدید ازروستای امامه بالاست. کوهنوردی از تفریحات اصلی این روستاست. سه کوه کلون، مهرچال و همهن مختص کوهنوردی هستند که با کمک گرفتن از راه بلدها مسیر صعود به آن‌ها را خواهید یافت.

مناطق دیدنی ده بالا، از میدان امامه شروع می‌‌شوند. باغ تنگه، معروف‌ترین بخش ده بالاست که مسیر بازدید قلعه مازیار و صعود به قله همهن را برایتان باز می‌کند. پس اگر دنبال پیک‌نیک تابستانی کنار رودخانه روستای امامه هستید، باغ تنگه را فراموش نکنید.

روستای امامه تهران

حال و هوای مردمان روستا

مردم روستای امامه، آدم‌های خوبی هستند؛ نسبتا متعصب‌اند که به مرور زمان از شدت آن کاسته شده است. اما قطعا هر آدمی در هر اجتماع انسانی مواردی پیدا می‌کند که با دیگری متفاوت است و هرطوری که باشد می‌توان از آن یاد گرفت؛ خوب یا بد.

امامزاده نور

«امامزاده نور» در مسیر جاده امامه پایین و روبه‌روی کوه‌ها قرار گرفته است. این امامزاده به نوادگان امام موسی کاظم، نسبت داده می‌شود. برای بازدید از امامزاده، باید از چند پله که بعضی‌هایشان شکسته، پایین بروید. رو‌بروی امامزاده هم، منظره خانه‌های روستایی که شیروانی‌های رنگارنگی دارند، دلربایی می‌کند. چیزهای عجیبی هم که به درخت‌ها چسبیده‌اند، کاج نیست. این کاج نماها، پیله‌هایی هستند که شتره‌ها، آفت درخت‌ها، دور خودشان می‌پیچند و در فصل‌های غیر زمستان، این خود شتره‌ها هستند که دیدنی اند.

«امامزاده شاه حسین» که در امامه بالا قرار دارد، به کوچه باغ‌های خوش آب و رنگ منتهی می‌شود. همچنین گفته می‌شود این امامزاده توسط انیس‌الدوله، تعمیر شده است.

روستای امامه تهران

روستای امامه و انیس‌الدوله

از آن‌جا که ناصرالدین شاه، در چراگاه‌های امامه، شیفته انیس‌الدوله شده بود، کتابی تحت عنوان روستای امامه و انیس‌الدوله توسط ابولقاسم تفضلی نوشته شده که بسیار قدیمی است و پیدا کردن آن کار دشواری است. اما مطالعه آن خالی از لطف نیست.

اقامت

اگر قصد اقامت یک شبه را داشته باشید، می‌توانید با امکانات کمپ به دل روستا و کوه‌ها بزنید. در غیر این صورت باید از ویلا و اتاق‌های شمشک و دیزین استفاده کنید.

امیدوارم به شما در سفر هیجان‌انگیزتان به ییلاق تهران کمک کرده باشم و نقشی هر چند کوچک در تفریح جذابتان داشته باشم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن