طبیعت گردی

آلاشت مازندران جایی برای سفر به آشیانه عقاب

فهرست مطالب

آلاشت یکی از شهرهای شهرستان سوادکوه در استان مازندران و زادگاه رضاشاه است. بی‌شک این شهر سفری مناسب برای علاقه‌مندان به طبیعت بکر و دست‌نخورده و همچنین علاقه‌مندان به تاریخ و تمدن ایران خواهد بود. با من در نابرو همراه باشید تا با این بهشت سبز از جاهای دیدنی مازندران بیشتر آشنا شوید.

وجه تسمیه شهر

اهالی این شهر، نام آن را به سه شکل آلاشت، اِلاشت و اَلاشت تلفظ می‌کنند که در زبان مازندرانی به معنی آشیانه عقاب است. احتمالا این نام به‌دلیل ارتفاع زیاد آلاشت یا وجود عقاب‌هایی در کوه‌های اطراف است.

آشنایی با جغرافیا و طبیعت منطقه

آلاشت حیات وحش حفاظت شده‌ای دارد و درختانی مانند تلکا، زالزالک، ازگیل، زرشک، ترنج، سف، ممرز، مرس، موزی، صنوبر، سرو، کاج و… در آن پرورش پیدا می‌کنند. از گیاهان دارویی نیز می‌توان به بنفشه، گل پامچال (به زبان محلی بچابچا)، گل گاوزبان، آویشن کوهی (آشمک) اشاره کرد. ببر، پلنگ، گوزن، بز کوهی، خرگوش، گرگ، روباه، کبک، قرقاول، کبوتر وحشی، عقاب، کلاغ سیاه از طبیعت جانوری این منطقه است.

آلاشت مازندران

مسیر دسترسی

اگر علاقه‌مند به سفر با قطار هستید، از طریق خطوط راه آهن تهران- ساری یا تهران- گرگان در ایستگاه پل سفید از قطار پیاده شوید و با وسایل نقلیه عبوری به آلاشت بروید.

برای سفر با خودروی شخصی کافی است به جاده فیروزکوه رفته و چهار کیلومتر بعد از پل سفید، سمت چپ جاده تابلو آلاشت ۳۵ کیلومتر را می‌بینید. از این نقطه، مسیر فرعی و کمی پرپیچ و خم می‌شود. این شهر کوچک در ۲۳۷ کیلومتری تهران قرار داشته و حدود چهار ساعت برای رسیدن به این شهر زمان نیاز است.


معبد دختر پاک بر بلندای تپه‌ای در سمت جنوبی شهر آلاشت، زیارتگاه زنان و دختران بوده و به اعتقاد اهالی منطقه حاجت دهنده است. بازدید از این مکان برای آقایان امکان‌پذیر نیست.

در مسیر فرعی به سمت آلاشت ابتدا به محله کاربار می‌رسید که پمپ بنزین و رصدخانه شهر در آن واقع است. بعد از کاربار و نزدیک شهر آلاشت، کاربارتپه‌سر قرار دارد که پاتوق شب‌های مردم آلاشت است و اهالی آلاشت شب‌های تابستان در این مکان کنار یکدیگر جمع شده و گرم صحبت می‌شوند.

بعد کاربارتپه‌سر یک دوراهی وجود دارد که راه سمت راست آن با  سربالایی به فروشگاه، مسجد، شهرداری، مخابرات و روستاهای زیحون و سوادرودبار ختم می‌شود و راه سمت چپ هم که سر پایینی است به شهر آلاشت و روستای چرات می‌رسد.

آلاشت مازندران

روستای سوادرودبار یا در زبان محلی ساتروآر از دو قسمت پایین محله و بالا محله تشکیل شده و شغل مردم آن دامپروری است. از روستا که به سمت ارتفاعات بروید، منظره مه‌آلود و چرای گوسفندان شما را حیرت‌زده خواهد کرد.

برای دسترسی به آلاشت از استان گیلان و شهرهای غربی استان مازندران می‌توانید جاده ساحلی را از غرب به شرق طی کنید تا به شهر قائمشهر برسید. سپس در همان بزرگراه شماره ۷۹ پس از طی ۴۵ کیلومتر در سمت راست خود، تابلو آلاشت ۳۵ کیلومتر را می‌بینید.

از استان‌های گلستان و خراسان شمالی، از طریق بزرگراه شماره ۲۲ خود را به قائمشهر رسانده و ادامه مسیر از همان بزرگراه ۷۹ است.

درآخر از استان‌های سمنان، خراسان رضوی و جنوبی و شهرهای شمالی استان سیستان و بلوچستان، از طریق بزرگراه شماره ۴۴ به سمنان رفته و بعد از طریق بزرگراه شماره ۳۶ به فیروزکوه و به بزرگراه شماره ۷۹ می‌رسید و ادامه راه مشابه راه دسترسی از تهران می‌شود.

معماری شهر آلاشت

آلاشت در ۱۹ تیرماه سال ۱۳۴۸ هجری شمسی توسط وزارت فرهنگ و هنر به‌دلیل داشتن شاخصه‌های معماری بومی با اسم محله قدیمی آلاشت و با شماره ثبت ۸۶۷ ثبت ملی شد.

از ویژگی‌های معماری شهر می‌توان به خانه‌های خشتی با سقف‌های چوبی و کوچه‌های باریک و سنگ‌فرش شده اشاره کرد.

اماکن دیدنی موجود در شهر

زادگاه رضاخان که درحال حاضر تبدیل به موزه مردم‌شناسی شده است در محله تاریخی آلاشت یا به قول اهالی منطقه، محله پاهلونی خیل یا پهلوان خیل واقع شده است. این بنا با قدمت ۲۰۰ سال در دهه ۸۰ از کتابخانه به موزه مردم‌شناسی تغییر کاربری داد. موزه مردم‌شناسی آلاشت در واقع خانه عموی رضاخان معروف به مصطفی خان است که قبلا متعلق به پدر ایشان مرادعلی خان یعنی پدربزرگ رضا شاه بوده است. این خانه در دو طبقه به سبک معماری بومی منطقه آلاشت یعنی خشت و چوب ساخته شده است.

آلاشت مازندران

از اماکن مذهبی این شهر، مسجد امام حسین آلاشت است. مسجد امام حسین با معماری منحصربه‌فرد و گنبد ۱۲ وجهی طلایی یکی از زیباترین مساجد شمال ایران است.

محمدرضا شاه برای یادبود پدرش در بالامحله، شمال غربی آلاشت این مسجد را بنا کرد و تا قبل از انقلاب در ضلع شمال شرقی مسجد، مجسمه‌ای از رضاشاه بود که در سال ۵۸ تخریب شد. در حال حاضر مردم برای عبادات و حل و فصل مشکلات به این مسجد می‌آیند.

رصد خانه آلاشت در محله کاربار که قبل‌تر ذکر شد واقع شده. این رصدخانه که تنها رصدخانه شمال ایران محسوب می‌شود به رصدخانه آیت‌الله مازندرانی معروف است. در این رصدخانه دو تلسکوپ قوی قرار گرفته که می‌شود با آن‌ها آسمان پرستاره روستا را دید.

وجود تپه‌های باستانی در اطراف شهر با گورهایی که اجساد آن به سمت خورشید دفن شده‌اند، بسیار جالب توجه است و نشان از قدمت بالای شهر دارد.

معبد دختر پاک بر بلندای تپه‌ای در سمت جنوبی شهر آلاشت، زیارتگاه زنان و دختران بوده و به اعتقاد اهالی منطقه حاجت دهنده است. بازدید از این مکان برای آقایان امکان‌پذیر نیست.

آلاشت مازندران

وسایل مورد نیاز برای سفر

به علت هوای سرد منطقه، لباس گرم فراموش نشود و اگر قصد کمپینگ در ارتفاعات را دارید، کفش کوهنوری، چادر مسافرتی، وسایل روشن کردن آتش، کیسه خواب و زیرانداز از ملزومات سفر است.

اقامت در آلاشت

بهترین گزینه اقامت در آلاشت اجاره واحدهای ویلایی در قالب سوییت‌های مبله است که توسط شهرداری آلاشت ساخته شده‌اند.

همچنین می‌توانید خانه‌های روستایی اهالی منطقه را کرایه کنید که در این صورت شانس خوردن غذاهای محلی شهر را هم خواهید داشت. فرهنگیان محترم می‌توانند از مدارس این شهر که جهت اسکان تدارک دیده شده استفاده کنند.

در آلاشت هتلی نیمه مخروب قرار دارد که محل اقامت موقت محمدرضاشاه بوده و اکنون بخشی از آن برای اقامت کارکنان شرکت نفت و پمپ بنزین درنظر گرفته شده است.

آلاشت مازندران

تهیه خوراکی و غذاهای محلی

درصورت اقامت در خانه‌های روستاییان می‌توانید از آن‌ها بخواهید تا برایتان غذای محلی درست کنند. از جمله غذاهای محلی روستاییان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

سبزی پلو با مغز گردو

پنیر خیکی: پنیر محلی که در خیک درست می‌کنند.

شیش انداز: شبیه به فسنجان است؛ اما متشکل از رب ازگیل، دانه انار و با تخم مرغ تهیه می‌شود.

اگر قصد دارید تا خودتان آشپزی کنید، برای تهیه سایر مواد خوراکی از فروشگاه‌های شهر استفاده نمایید. همچنین آلاشت شیرینی‌های مخصوصی دارد که در این فروشگاه‌ها تهیه و به‌فروش می‌رسد.

خوشبختانه آب این شهر به‌صورت لوله‌کشی است و برای تهیه آب مشکلی نخواهید داشت.

فرهنگ و مردم

عیدمحله یا جشن مردگان هر سال در ۲۸ تیرماه برگزار می‌شود. در این جشن جوانان آلاشت سوار بر اسب به سمت سرکوه رفته و در آنجا طی مراسمی خاص مسابقات کشتی سنتی مازندران را برگزار می‌کنند. این جشن را جشن مردگان می‌نامند. از آن رو که اهالی معتقدند در این روز فریدون بر ضحاک پیروز شده است.

از آنجا که بارش شدید باران باعث خسارت به محصولات کشاورزی می‌شود و درآمد مردم این شهر هم عمدتا از کشاورزی است، هنگام بارش شدید باران یکی از خانم‌های روستا لباس سیاه می‌پوشد. بر سر و روی خود گِل می‌مالد و با در دست گرفتن جارو با آهنگی محزون شعر آفتاب را می‌خواند و اهالی معتقدند که این کار باعث قطع بارش می‌شود.

شاید زیباترین جشن آلاشت جشن سیزده‌شو است که هر سال در ۱۲ آبان یعنی روزی که آرش با پرتاب تیر، مرز ایران را تعیین کرد، برگزار می‌شود. در این جشن، شخصی با ترکه‌ای چوب به نشان از تیر آرش ضربه‌ای آرام به دیگران می‌زند تا غیرت آرش را در آن‌ها زنده کند. از آنجا که این جشن هم‌زمان با آغاز فصل بارش در این منطقه است، اهالی شهر ترکه‌ای در زیر فرش خانه‌هاشان پنهان می‌کنند و اعتقاد دارند که باعث آمدن سالی پربرکت می‌شود.

اگر تجربه سفر به آلاشت را داشته‌اید، نظراتتان را با ما به اشتراک بگذارید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن