طبیعت گردی

غار ایوب؛ یکی از شگفت‌انگیزهای ایران

اگر نام غار ایوب را جستجو کنید اولین عنوانی که به آن برمی‌خورید بزرگترین دهانه غار ایران است. غار ایوب در دل کوه ایوب واقع شده در نزدیکی شهر بابک استان کرمان.

واقعا غارها یکی از شگفت‌انگیزترین و اسرارآمیزترین پدیده­‌های روی زمین هستند.  وارد غار که می‌شوی می‌توانی هر نوع هیجانی را تجربه کنی، با خودت خیالبافی کنی و انواع ماجراهای وهم‌انگیز را متصور شوی. برای کسی که عاشق خیال‌پردازی در غارها باشد، غار ایوب یکی از بهترین تجربیات طبیعت‌گردی است.

نحوه تشکیل غار ایوب

غار ایوب

غارهای طبیعی به دلایل مختلفی شکل می‌گیرند:

در اثر نفوذ آب در طبقات آهکی
در اثر زلزله یا چین‌خوردگی زمین
حاصل از آبشارها و امواج
در اثر فعالیت‌های آتشفشانی یا گدازه‌ای
در اثر فعالیت‌های بادی و یخی
غار ایوب هم از غارهای آتشفشانی یا گدازه‌ای ایران است. این غارها در اثر جریان گدازه‌های آتشینی ایجاد می‌شوند که در اثر یک حرکت سریع، سرد و منجمد می‌شوند. اطلاعات ضد و نقیضی در مورد ارتفاع و عرض دهانه این غار وجود دارد اما طبق بررسی انجمن غارنوردان ایران، حدودا 98 در 68 متر است. عمق آن هم حدود 200 متر ارزیابی شده است. دهانه غار نیز رو به جنوب بوده و در ارتفاع 1760 متری قرار گرفته است.

رفتن به غار ایوب

غار ایوب

برای رسیدن به این غار شگفت‌انگیز باید به روستای دِهَج از توابع شهر بابک بروید و از آنجا تابلوهای مربوط به غار را دنبال کنید که البته تا حدودی گمراه‌کننده هستند. بنابراین می‌توانید به محض ورود به روستا مسیر حرکت را از یک محلی پرس‌وجو کنید. پس از چند دقیقه، به جاده فرعی می‌رسید که تابلو غار ایوب را نمایش می‌دهد. از آنجا حدود 4 کیلومتر تا غار فاصله است و جاده با اینکه خاکی است اما می‌توانید به راحتی از خودرو خود استفاده کنید. غار آنقدر وسعت دارد که از یک جایی به بعد می‌توانید آن را به وضوح ببینید. کافی‌ست خودروی خود را در قسمت پارکینگ مانندِ پای کوه، پارک کنید و راه بیافتید.

برای رسیدن به دهانه غار دو راه وجود دارد، یکی راه پاکوب که ساده‌تر است و سرعت شما را بالا می‌برد و یکی هم مسیر عادی کوه که با سرعت متوسط حدودا 40 دقیقه زمان می‌برد. پیشنهاد می‌کنم اگر افرادی که همراه شما هستند، تجربه زیادی در طبیعت‌گردی ندارند و یا کوه‌پیمایی برای ایشان دشوار است، مسیر پاکوب را انتخاب کنید که از سمت راست غار و از کنار دو سنگ بزرگی که در راه وجود دارد شروع می‌شود.

غار ایوب آنقدر بزرگ است که وقتی پای کوه هستید، گمان نمی‌کنید که چنین مسیر طولانی در پیش داشته باشید، اما هر چقدر که پیش می‌روید، خودروی خود را می‌بینید که کوچک و کوچکتر می‌شود و آن وقت است که متوجه عظمت این دهانه شگفت‌انگیز می‌شوید.

داخل غار ایوب

غار ایوب

همین که به خنکای غار پا بگذارید، در سمت راست خود یک نردبان می‌بینید که به یک اتاقک با پنجره بزرگی رو به طبیعت می‌رسد. بالا رفتن از این نردبان برای من بسیار ترسناک بود. کلی با خودم کلنجار رفتم و سعی کردم بر ترسم غلبه کنم و هر طور هست خودم را به اتاقک برسانم که واقعا ارزشش را داشت. منظره‌ای که از داخل اتاقک دیده می‌شود غیرقابل وصف است. کوه‌هایی که در روبروی غار ایوب قرار گرفته‌اند، طرح و رنگ بسیار جالبی دارند که توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. در اطراف این اتاقک هم آثار باقی‌مانده از یکسری دیواره دست‌ساز قابل مشاهده است که نشان می‌دهد در گذشته از این غار استفاده‌های زیادی می‌شده است.

پس از آن، از نردبان پایین آمدیم و در داخل غار به کند‌وکاو پرداختیم. غار ایوب بیش از 200 متر عمق ندارد و برای رسیدن به انتهای آن باید مسیر پرشیبی را رو به بالا طی کنید که البته از نیمه‌های راه، نرده‌های فلزی برای کمک به گردشگران نصب شده که می‌توانید به سادگی از آنها استفاده کنید و از پله‌های دست‌ساز داخل غار بالا بروید.

انتهای غار حس عجیبی دارد، با اینکه کمی به هم ریخته و شلوغ است اما با دیدن کتاب‌هایی که همه جا پخش شده و تزئینات داخل غار به تمامی قصه‌های ناگفته‌ این غار فکر می‌کنید، اینکه چه کسانی برای حاجت‌ روا شدن به این غار پناه آورده‌اند و شاید روزها در سکوت و آرامش به تعمق پرداخته‌اند. همچنین یک قالیچه زیبای قرمز هم داخل غار دیده می‌شود که من را به یاد قالی حضرت سلیمان می‌اندازد.

نقش و نگارهای سقف غار ایوب هم خالی از لطف نیست، حفره‌های حاصل از فرسایش، منظره جالبی به ایجاد کرده است. اما اگر باز هم می‌خواهید به عظمت این غار پی ببرید، کافی است یکی از دوستان خود را پایین بفرستید تا در دهانه غار بایستد و شما با یک محاسبه سرانگشتی به ارتفاع آن پی ببرید.

داستان غار ایوب

غار ایوب

اگر از بیرون به غار نگاه کنید، سوراخ کوچکتری را در سمت غربی ملاحظه می‌کنید که مردم محلی آن را «کت حلال حروم» نامیده‌اند. آنان بر این باور هستند که اگر فردی حلال‌زاده باشد می‌تواند از این سوراخی گذر کند. در داخل غار حوضچه‌ای هم وجود دارد که در زمان رفتن ما (آذر ماه) این حوضچه خشک بود. همینطور باید به رد پای بزرگی اشاره کرد که آن را به حضرت ایوب نسبت می‌دهند.

شکم‌گردی در نزدیکی غار ایوب

متاسفانه در مسیر رسیدن به غار با رستوران‌هایی مواجه شدیم که تعطیل بودند اما اگر از مسیر روستای جوزم به سمت دهج بروید، درست قبل از خروجی روستای دهج، چندین رستوران می‌بینید. ما صبحانه بسیار لذیذی در یکی از این رستوران‌های کوچک خوردیم و بعد با انرژی مضاعف به سمت غار پیش رفتیم.

*منبع: کتاب غار و غارنورد به قلم علی جوانشاد

عکس‌ها: فرانک پرکمی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن