جزیزه هنگام

سفر به جزیره هنگام؛ تجربه ناب رفتن به دل طبیعت

جزیره هنگام اینجاست. جایی که ماسه‌های کرم رنگ روشن زیر نور آفتاب برق می‌زنند. چشم آدم بی‌اختیار به‌دنبال آن‌ها می‌دود. با آبی شور اما زلال، موج‌های دریا روی هم می‌غلتند و هربار صدفی زیباتر و مرجانی با شکلی جذاب‌تر با خود به ساحل می‌آورند. صدف‌ها هزار رنگ و شکل و اندازه دارند.

جزیره هنگام و مرجان‌های دریایی

جزیره هنگام

جزیره هنگام یک جزیره بسیار کوچک در چند کیلومتری جزیره قشم در خلیج فارس است. کسانی که به قشم سفر می‌کنند معمولا دیدن جزیره هنگام و جزیره هرمز را نیز در برنامه سفر می‌گذارند. جزیره هنگام ساکنین زیادی ندارد. بیشتر به‌ عنوان یک مکان تفریحی و دیدنی شناخته شده‌ است. عده کمی از مردم محلی در ساحل این جزیره مشغول فروختن صدف‌ها و مرجان‌های دریایی هستند. دختر فروشنده چشمانی گیرا و پوستی سبزه دارد. وقتی از او می‌پرسم صدف‌هایی که می‌فروشد چه فرقی با آن‌هایی که خودمان از ساحل جمع می‌کنیم دارد، با لهجه‌ محلی می‌گوید:

ماهیگیرها این صدف و مرجان‌ها را از کف دریا با خودشان می‌آورند. وقتی به دست ما می‌رسند کاملا سالم و نرمند. ما آن‌ها را روی پشت بام‌ها زیر نور آفتاب خشک می‌کنیم و بعد می‌فروشیم. این مرجان‌ها توی تور ماهیگیری گیر افتاده‌اند. آن‌هایی که لب ساحل می‌بینی شکسته و ناقصند و به زیبایی مرجان‌های ما نمی‌توانی تویشان چیزی پیدا کنی.

مدتی طولانی لب ساحل راه می‌روم و دنبال صدف و مرجان دریایی می‌گردم. پا توی آب نسبتا گرم و غلیظ خلیج گذاشته‌ام و سعی می‌کنم بدون کفش روی ماسه‌های پوشیده از صدف راه بروم و دنبال صدف های سالم‌تر و زیباتر بگردم. خیلی سخت می‌شود چیز قشنگی مثل آن‌هایی که در بساط دخترک فروشنده دیده‌ام، پیدا کرد. راست می‌گوید. اصلا شبیه آن‌ها و به بزرگی آن‌ها هیچ چیز نیست. بالاخره رضایت می‌دهم و یک تور کوچک از مرجان‌های قشنگش را می‌خرم. در حالی‌که می‌دانم فقط همین چندتای رویی قشنگند و احتمالا وسط تور را با صدف‌های ساده معمولی لب ساحل پر کرده‌ است. وقتی بازش می‌کنم و همه را از توی تور روی زمین می‌ریزم، می‌فهمم که حق با من است.

در سواحل قشم اسکله‌هایی هست که از آن طریق می‌توان سوار قایق شد و به سواحل جزیره‌ هنگام رسید. یک قایق موتوری به‌ طور متوسط حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول می‌کشد تا از ساحل قشم به ساحل جزیره هنگام برسد. اما پیش از رسیدن به ساحل جزیره، قایق‌ها سرعت را کم می‌کنند. آن‌ها می‌خواهند صحنه‌ای به‌ یادماندنی و فوق‌العاده را به شما نشان بدهند. چیزی که نظیر آن را جای دیگری ندیده‌اید.

زیستگاه دلفین‌ها در جزیره هنگام

زیستگاه دلفین‌ها در جزیره هنگام

قایقرانان نباید موتور قایق را خاموش کنند، چون دلفین‌ها باید متوجه حضور قایق‌ها بالای سر خود باشند و غافلگیر نشوند. درست در وسط آرامش دریا جایی میان ساحل قشم و در نزدیکی ساحل جزیره هنگام زیستگاهی طبیعی برای دلفین‌ها ایجاد شده است. دلفین‌های زیادی برای تغذیه‌ خود از جاهای مختلف دریا به این منطقه می‌آیند. برای نزدیک شدن به دلفین‌ها و دیدن شنای زیبای آن‌ها قایقرانان احتیاط زیادی می‌کنند. به‌ آرامی به آن‌ها نزدیک می‌شوند تا بدون اینکه استرسی به این شناگران ماهر وارد شود، مسافران قایق بتوانند آن‌ها را تماشا کنند.

دلفین‌ها با پوست‌های تیره و روشن و براقشان با یک هماهنگی جالب و دیدنی ناگهان سر از آب بیرون می‌آورند و با یک حرکت منحنی‌وار و نیم‌دایره‌ای دوباره با سر وارد آب می‌شوند. قایق‌های موتوری اطراف دلفین‌ها می‌پلکند و مسافران با ذوق و شادمانی دلفین‌ها و بچه‌هایشان را تماشا می‌کنند و از آن‌ها عکس می‌گیرند. صحنه‌ طبیعی و بی‌بدیلی است. مسافران مدام باید چشم بیندازند تا جایی از دریا بتوانند شنای دسته جمعی و گاهی تکی دلفین‌ها را تماشا کنند.

آنچه مشخص است، هوش و ذکاوت دلفین‌ها و فهم‌شان از حضور انسان‌ها است. وقتی با قایق بیش از حد به آن‌ها نزدیک شوی، غیبشان می‌زند و طوری زیر آب می‌روند که دیگر نمی‌توانی پیدایشان کنی. کمی بعد می‌بینی که در فاصله‌ای دورتر دارند با سرعت ملایمی کنار هم شنا می‌کنند و پیش می‌روند. خارج شدن بیش از حد دلفین‌ها از آب نشانه‌ استرس آن‌ها است. حالت طبیعی شنای آن‌ها طوری است که سرشان بلافاصله پس از بیرون آمدن از آب دوباره توی آب برمی‌گردد. حرکت‌شان منحنی زیبایی دارد و شبیه حالت بدن‌شان است.

مسافران نباید به دلفین‌ها در این منطقه غذا بدهند. اینجا یک خانه‌ طبیعی برای دلفین‌ها است. هر روز دسته‌ بزرگی از دلفین‌ها از سواحل دوبی شناکنان خود را به این منطقه می‌رسانند تا از آنچه در آب دریا روزی‌شان می‌شود، بهره‌مند شوند. دیدن دلفین‌هایی که به خواست خود و به‌ طور طبیعی مشغول شنا کردن در دریا است، خیلی جذاب‌تر از دیدن دلفین‌های دست‌آموز توی استخرها به‌ نظر می‌رسد.

مکان تجمع ماهی‌های آکواریومی

جزیره هنگام

نزدیک ساحل جزیره هنگام که می‌رسیم، در کنار صخره‌های بلند و عظیمی بر لب ساحل جزیره، جایی که دریا در کنار ساحل عمق دارد، راننده‌ قایق با اشاره جایی را در دریا نشان‌مان می‌دهد. نگاه که می‌کنیم، ناگهان به صحنه‌ جالبی رو به‌ رو می‌شویم. زیر قایق پر است از ماهی‌های ریز و درشت رنگارنگ که رنگ غالب آن‌ها سبز و خطوط عمودی سیاهی روی بدن آن‌ها است.

با توجه به آب زلال و شفاف خلیج فارس، به‌ سادگی و وضوح می‌توانیم این ماهی‌های رنگارنگ طرح‌دار را در تعداد بسیار زیاد تماشا کنیم. این ‌جا راحت می‌توان از این ماهی‌ها عکس گرفت. درست شبیه ماهی‌هایی هستند که احتمالا توی آکواریوم هتل یا خانه‌ای دیده‌اید. اگر تکه نانی برایشان بیندازی، فورا گله‌ای از آنها دور طعمه را می‌گیرند و در عرض چند ثانیه تمام آن خورده می‌شود.

ساحل نقره‌ای جزیره هنگام

کمی جلوتر می‌رویم و همچنان که از کنار سواحل جزیره در حال عبور هستیم، برق و درخشش زیبایی را در بعضی از قسمت‌های ساحل لابه‌لای صخره‌های سفید می‌بینیم. مثل ذرات نقره که زیر نور آفتاب می‌درخشند. اینجا ساحل نقره‌ای نامیده می‌شود. راهنما توضیح می‌دهد که در این قسمت ذراتی نقره‌ای در ماسه‌های ساحل جمع می‌شود که باعث درخشش ماسه زیر نور آفتاب می‌شود. ماهیت این ذرات دقیقا مشخص نیست. آب دریا آن‌ها را با خود می‌آورد. تنها در این بخش از ساحل است که این ذرات مانند پوششی نقره‌ای رنگ جمع می‌شوند و روی ماسه‌های ساحل را می‌پوشانند و در نتیجه ساحل نقره‌ای را پدید می‌آورند.

به‌نظر می‌رسد عده‌ای از مردم محلی این ماسه‌ها را برمی‌دارند و برای کاری استفاده می‌کنند. اینکه واقعا ذرات نقره‌ای داخل آن نقره است یا چیزی شبیه نقره را نمی‌دانم. اما می‌دانم که به‌طور مثال اگر کمی از این ماسه را جمع کنید و کف آکواریوم خانگی خود بریزید و چراغ کوچکی هم بالای سرش روشن کنید، بدون شک منظره‌ فوق‌العاده جالبی را برای خود ساخته‌اید. شاید برای همین زیبایی و تلالو است که ماسه‌ها را با خود می‌برند. حتی اگر یک تنگ آب داشته باشید، خیلی راحت می‌توانید یک آکواریوم کوچک خانگی با ماسه‌ها و مرجان‌های لب ساحل درست کنید. مثل چیزی که من بعد از بازگشت از این جزیره درست کردم.

کشتی پرتغالی‌ها

کشتی پرتغالی ها در جزیره هنگام

وقتی بعد از دیدن دلفین‌ها و ماهی‌های ریز و درشت رنگارنگ لب ساحل به جزیره می‌رسیم، برای دقایقی آن‌جا از قایق پیاده می‌شویم تا گشتی در جزیره بزنیم. اما جزیره اینقدر کوچک است که عمقی ندارد. هر چه هست ساحل است و بس. جایی به جز ساحل ندارد که گشت بزنیم. جزیره‌ای با ماسه‌ها و در بعضی قسمت‌ها با صخره‌های بزرگی بر لب ساحل. تمام ساحل صخره‌ای‌اش را از توی قایق نگاه کرده‌ایم و حالا قایق به ساحلی ماسه‌ای رسیده که آن‌ جا می‌شود از قایق خارج شد و کمی لب ساحلش راه رفت. درست همان‌ جایی که کشتی پرتغالی‌ها به گل نشسته است. از آن‌جا غروب آفتاب را به جذاب‌ترین شکل ممکن می‌شود در انتهای دریای آبی مشاهده کرد.

بقایای مانده از یک کشتی پرتغالی در ساحل جزیره هنگام دیده می‌شود. این کشتی به گل نشسته در زمان قدیم توسط پرتغالی‌ها به اینجا آورده شده است. آن‌ها بعد از مستقر شدن در این جزیره، خانواده تشکیل می‌دهند و تعدادشان زیاد می‌شود. اما در زمان جنگ کشته می‌شوند. حالا دیگر اثری از آن‌ها باقی نمانده است به جز اسکلتی پوسیده از کشتی که آن‌ها را برای اولین بار به این جزیره آورده است. مرد قایقران درباره‌ سال و تاریخ و جزئیات تاریخی آن چیز زیادی برایمان نمی‌گوید. فقط می‌داند که این کشتی متعلق به پرتغالی‌ها بوده و آن‌ها را به این جا آورده است. کسی چه می‌داند؟ شاید میان افرادی که در این جزیره ساکن‌اند، نسل بعضی‌هایشان به پرتغالی‌ها منسوب شود.

ساحل جزیره‌ هنگام از زیباترین سواحل خلیج فارس است. ساحلی ماسه‌ای که با بقایای صدف‌ها و مرجان‌هایی که از ته دریا همراه با موج‌های آب گرم و شور دریا به ساحل آمده‌اند، پوشیده شده است. هنگام جزیره‌ای است که کمتر به آن پرداخته شده و سواحل فوق‌العاده زیبا و استراتژیکی دارد. اگر به آن‌جا سفر کردید، سعی کنید خود را از تجربه‌ دیدن دلفین‌ها و سواحل جزیره‌ هنگام بی‌نصیب نگذارید.

عکس‌ها: مائده حوائی

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار − دو =