خوراکی های محلی تبریز

خوراکی های محلی تبریز

تبریز به غیر از همه زیبایی‌هایش توی ذهن اغلب‌مان خاطرات خوشمره‌ای هم زنده می‌کند. خوراکی های محلی تبریز یکی از بهترین غذاهایی است که می‌توان در زندگی خورد. شهری که هر جایش قدم بزنی توی هر کوچه پس کوچه‌ای بویی از غذا و شیرینی از لا به‌ لای پنجره‌ها و درهای بسته مشامت را پر می‌کند. زنهای تبریزی از قدیم‌الایام به مهارت در آشپزی و شیرینی‌پزی شهرت داشته‌اند. وقتی پا توی شهر بگذاری کاملا مطمئن می‌شوی این شنیده‌هایت عین واقعیت‌اند.

آنقدر بوهایی که به مشامت می‌رسند خوبند که تو این بیرون و توی کوچه‌های سرد و پشت دیوارهای سنگی و آجری خودت را شبیه داستانهای کریستین اندرسون و آن شخصیت‌های سرما زده‌ی مطرود می‌بینی که همیشه خدا یک دودی از دودکش یک خانه‌ای و بوی غذایی از دور می‌شنیدند و حسرت می‌خوردند. انگار پشت آن دیوارها بهشتی هست که تو نمی‌توانی بهشان راه پیدا کنی. بهشتی که فقط گاهی بوهایش می‌آید و مغرت را پر می‌کند و تصورات خوشمزه‌ات را می‌سازد.

حالا در این مطلب می‌خواهم بگویم خیلی هم همه چیز قرار نیست اینقدر سخت باشد. کمی که بگذرد و از غریبگی در بیایید و روی شهر و قشنگی‌هایش سوار شوید راه و رسم بهرمند کردن خودتان از این نعمتها را هم یاد می‌گیرید. می‌توانید بینش نیم نگاهی هم به این مقاله بیاندازید و برای خوردن غذاهای محلی تبریز نقشه راهتان کنید.

فقط باید مراقب انگشتهایتان، وضع چربی خون و قند و اضافه وزنتان باشید.

صبحتان را با لبنیاتی حاج سلطانعلی شروع کنید

صبحانه در تبریز

خوردن صبحانه در بازار تبریز چیزی نیست که بشود راحت از کنارش گذشت. یکی از بهترین و بزرگترین خوشی‌های خوشمزه که ممکن است در یک سفر تجربه‌اش کنید اینجا منتظرتان است. تبریز و شهرهای اطرافش همه به دامهای خوب و باکیفیت مشهورند. نتیجه‌اش لبنیات و عسل با کیفیتی است که به ندرت نظیرش را جاهای دیگر می‌شود پیدا کرد. اغلب مغازه‌های لبنیاتی تبریز یکی دو تا میز و صندلی هم داخلشان دارند تا بازاری‌ها بتوانند صبح‌ّها صبحانه‌هایشان را آنجا بخورند. کمتر پیش می‌آید توریستها هم صبحانه را توی یکی از لبنیاتی‌های بازار امتحان کنند و کافه‌ها معمولا به نظرشان گزینه‌ّای بهتری می‌آیند.

اما من بدون شک اولین و آخرین گزینه برای صبحانه را لبنیاتی‌های بازار می‌دانم. از بینشان حاج سلطانعلی هم معروف‌تر است هم همان ابتدای بازار پیدا کردنش راحت‌تر است.

می‌توانید کمی پنیر اصل لیقوان، عسل کندوان، سرشیر و شیره انگور سفارش دهید و با شیر داغ پرچرپ میل کنید.

بعدش حتما از این همه کالری که اول صبحی بر بدن زده‌اید عذاب وجدان می‌گیرید. اما زیاد ناراحت نباشید. آنقدر توی این پیچ و خم بازار جا برای رفتن و گشتن و دیدن هست که تا عصر همه‌اش را تمام و کمال می‌سوزانید.

میان‌وعده یرآلما یومورتا بخورید

 یرآلما یومورتا

یرآلما به ترکی یعنی سیب‌زمینی و یکی از خوراکی های محلی تبریز است. یومورتا هم همان تخم مرغ است و این ترکیب خوشمزه در لغت همان سیب‌زمینی تخم مرغ خودمان است. اما اینکه چرا باید یک سیب‌زمینی تخم مرغ اینقد مهم باشد که توی شکمگردی‌ها ازش نام ببریم را فقط وقتی خودتان به تبریز بروید می‌فهمید.

باید توی سرما در حال قدم زدن باشید و از خدا یک چیز گرم بخواهید تا ناگهان یکی از گاری‌های یرآلما یومورتا جلویتان مثل فرشته نجات سبز شوند. آنوقت است که می‌فهمید وقتی از یرآلما یومورتا حرف می‌زنیم دقیقا از چه حرف می‌زنیم.

برای درست کردن این میان‌وعده اول سیب‌زمینی‌ها را تنوری می‌کنند. بعد یک تکه نان را وسط می‌گذارند. سیب‌زمینی، تخم مرغ آبپز، کره محلی و کمی سبزیجات معطر رویش می‌ریزند. بعد با یک قاشق شروع می‌کنند به له کردن و مخلوط کردن همه مواد روی نان. من این بخشش را از همه بیشتر دوست دارم.  بیشتر شبیه یک پرفورمنس آرت است تا یک جور غذای خیابانی پختن.

در آخر آن معجون خوشمزه را لای نان می‌پیچند و می‌دهند دستت و تو خواهی فهمید این یک سیب‌زمینی تخم مرغ معمولی نیست.

یرآلما یومورتا را می‌توانید در راسته‌های بازار، کوچه پس‌کوچه‌های خیابان تربیت و پارکینگ پشتی ایل‌گولی پیدا کنید.

تاوا کبابی

تاوا کبابی

در لغت معنایش همان کباب‌تابه‌ای خودمان است اما آن چیزی که به نام کباب‌تابه‌ای در تبریز می‌خورید با تمام کباب‌تابه‌ای‌های عمرتان فرق دارد. شاید دلیلش گوشت‌های مرغوب تبریز و مراتع اطرافش باشد، شاید شیوه طبخش تفاوتی بکند یا شاید حال و هوای سفر است که هر چیز معمولی را توی ذهن آدم جذاب می‌کند. به هر حال هر چه باشد تاوا کبابی‌های تبریز را نمی‌شود امتحان نکرد. یکی از بهترین خوراکی های محلی تبریز همین کباب تابه‌ای است. بهترین‌هایشان را می‌توانید توی بافت تاریخی، مخصوصا بازار تبریز پیدا کنید. اما بین همه‌شان یکی هست به نام تاوا کبابی و دیزی محمدی، در خیابان تربیت که بیشتر از همه مشهور است.

تابه با کباب تویش و یک ماست و نان سنگک تازه جلویتان می‌گذارد. البته نان و ماستنش مجانی است. شاید خیال کنید می‌توانید با خوردن یکیشان دست از خوردن بکشید. اما اینطور نیست. بعید است سراغ سفارش دادن دومی و سومی نروید.

کوفته تبریزی

همه غذاهای محلی تبریز یک طرف و کوفته‌اش یک طرف. آنقدر که بعید است اسم این شهر بیاید و آدمها بلافاصله از کوفته‌هایش یاد نکنند. کوفته تبریزی مثل خیلی دیگر از غذاهای تبریز با گوشت فراوان درست می‌شود. درست کردن این کوفته مهارت خودش را می‌طلبد. اینکه بتوانی هم از گوشت چرب و خوش طعم استفاده کنی و هم طوری آن را کوفته کنی که بعد از آب شدن چربی‌هایش وا نرود چیزی است که تبریزی‌ها ادعا دارند فقط از دست خودشان بر می‌آید. درست است که خوردن کوفه تبریزی در خانه تبریزی‌ها حال و هوای دیگری دارد اما می‌توانید آن را در بعضی رستوران‌ها هم امتحان کنید. در این بین رستوران‌های داخل بازار بیشتر از همه توصیه می‌شوند.

مجید تویوخچی

رستوران مجید تویوخچی

یکی از عجیب‌ترین رستوران‌های تبریز، رستوران حاج مجید است که به آن مجید تویوخچی هم می‌گوند. تویوخچی در ترکی به معنای مرغ فروش است. حاج مجید از دهه پنجاه تا به امروز فقط مرغ سرو می‌کرده و منویش جز ران و سینه چیز دیگری ندارد. اگر حتی اگر عاشق مرغ هم نباشید امتحان کردن مرغ‌های حاج مجید را از دست ندهید. شاید به نظر یک مرغ ساده بیاید اما طعمی به یاد ماندنی دارد.

کبابی حاج علی

کبابی حاج علی

بازار بزرگ تبریز رستوران‌های با کیفیت کم ندارد. کم پیش می‌آید غذایی را آنجا بخورید و نپسندید. چون تبریزی‌ها به غذا خیلی حساس‌اند و اگر کسی غذای خوب جلوی مشتریانش نگذارد نمی‌تواند در بلند مدت آنجا دوام بیاورد. مخصوصا در بازار که رستوران‌ها مشتری‌های ثابت بازاری دارند.

از بین تمام کبابی‌های داخل بازار حاج علی یکی از قدیمی‌ترین‌ها است که برای خودش برندی شده و کمتر مسافری وسوسه خوردن کباب در رستورانش را ندارد. کباب‌های حاج علی شاید تفاوت ویژه‌ای با بقیه رقیبانش نداشته باشد و کمی هم گران باشند اما به فرصت حرف زدن و معاشرت با خود حاج علی و دیدن رستورانش که هنوز به سبک و سیاق قدیمی باقی مانده می‌ارزد. فراموش نکنید حتما سوپ و دوغ هم سفارش دهید. این‌ها گزینه‌های رایگان و البته بسیار خوشمزه منو هستند. خلاصه اینکه از غذاهای محلی تبریز غافل نشوید و نگویید کباب همه جا هست.

از دوره‌گرد‌ها در بازار چای بخرید

چای در بازار

قدم زدن در بازار تبریز بدون خریدن چای از چای‌چی‌های دوره‌گرد معنا ندارد. شاید به تمیز و کثیفی لیوان‌ها کمی شک کنید. پیشنهاد می‌کنم حتی فکرش را هم نکنید و با خیال راحت یک چای قند پهلوی دمی بخرید، کنار بازاری‌ایی که بیرون مغازه‌شان نشسته‌اند بشینید، باهاش گپ بزنید و چایتان را نوش جان کنید.

شیرینی بخورید

باقلوای تبریز

در بازار تبریز شیرینی‌فروشی‌های قدیمی کم نیستند. این مغازه‌ها نوقا، قرابیه، اریس و انواع باقلوای تبریزی دارند که هر کدامشان به تنهایی دنیایی هستند. اما اگر بخواهید همه این‌ها را در یکی از بهترین شیرینی‌ فروشی‌های شهر امتحان کنید به سراغ شیرینی‌فروشی تشریفات بروید. حتی اگر کوله گرد هستید و خرید کردن برایتان مشکل است، می‌توانید همانجا از هر کدام یکی دو تا سفارش دهید و در کافه‌ی شیرینی فروشی تشریفات با چای یا قهوه نوش جان کنید.

خوردن خوراکی های محلی تبریز را در دستور کار سفر خود قرار دهید، این خوراکی‌ها بخش اعظمش غذاهای محلی تبریز هستند.

عکس‌ها: نگار علیزاده

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *